تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


24 آذر


ابن عطّاش

احمد بن عبدالملك عـطـاش طـبـيب و داعى مشهور اسماعيليان در ايران در روزگار سلجوقيان بود. در اصفهان به دنيا آمـــد و ايــرانى‌تـبـار بـــود. عبدالملك علاوه بـر عـلوم دينى، دستى نيز در ادبيـات داشـت و از خطى خـوش بـهـره منـد بود به طورى كه تـا يـك قـرن پـس از مـرگـش، كـتابهاى بسيارى به خط او در اصفهان يافت مى شد. ادامه...

حسينى هروى

ركن الدين حسين حسينى هروى، سيدركـن الــديـن حـسين حسينى هروى از مشايخ سهرورديه و شاعر بزرگ هرات در قرن 7 ق است. در عرفان و سيروسلوك صاحب‌نظر بود. از آثــار اوست: زادالمسافرين؛ طـرب الـمـجـالـس؛ كـنزالـرمـوز؛ نـزهـة الارواح؛ پـنــج گـنـج؛ روح الارواح؛ صـراط المستقيم؛ عـشق نامه؛ قـلـندرنامه؛ ديوان رکـن‌الـدیـن هــروی. ادامه...

قاسـم انوار

معين الدين على بن نصير بن هارون بن ابوالقاسم حسينى (757-837 ق)، معروف به شاه قاسم انوار، شيخ صوفی و شـاعر فـارسى‌گوى ايرانى است. شـاه قـاسـم مـیان اهل تصوف و مـردم عـامه، نفوذ بسيار داشت و او را صاحب كرامات مى دانستند. از آثـار اوست: كليات قاسم انوار؛ رسـالۀ سؤال و جواب؛ رساله در بــيــان عـلــم . ادامه...