تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


22 آذر


ابن جَلّاء

ابوعـبـداللّه احـمد بن يحيى جلّاء صوفي نامدار شام در قرن 4 ق اسـت. ابـن جلّاء در خـانــواده‌اى صــوفى‌مشرب، در بغداد زاده شد و مـدتــى طولانى در آن شهر اقامت داشـت. بعدها به سفر پرداخت و گویا تا قيروان، شهرى در اسپانيا، نیــز مـسافرت كرد. شــعـر نيــز مـى‌سرود و اشــعارى از او در تذكـره‌هــا و طبقـات صوفيه به‌جا مانده است. ادامه...

حنین بن اسحاق

حُنَين بن اسحاق، حنين بن اسحاق مكنّى به ابوزيد العبادى (194-264 ق) پزشـك مشــهــور زمـان خلفاى عــبــاســى اســت. شـهـرت او در زمان حكومت مأمون با ترجمة كتـب متعدد، مضاعف شد. مأمون به انــدازة وزن كــتــاب‌هايى كه ترجمه مى‌كرد به او طلا می‌داد. از آثار اوست: كتاب الصـوت؛ كتاب ســوء الـمـزاج المختلف؛ الادوية المفرده؛ الـمـولــود سـبعـة اشهر. ادامه...

عبـاس مـيرزای قاجار

عـباس مـيـرزا نايــب‌الــسـلطنه (1203-1249ق) شاهزادۀ دانــش‌دوسـت، ادب‌پرور و دلاور دوران قاجار است. چند تـن ازجــوانان ايرانى را براى كسب علم به كـشــورهاى اروپايى فرسـتاد و بـعدها با كمك آن ‌ها، به اصلاحات اساسی در کشور دست زد. نخستین چاپخانه و چندين کارخانۀ مـــاهوت‌ سازى و پارچه بافى را در ایران به راه انداخت. ادامه...