تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


26 آبان


ابن اَمشاطى

مظفرالدين محمود بن احمد بن حـسـن عـيـنـتـابى معروف به ابن امشاطى پزشك و فقيه حنفى در قرن 9 ق بـود. ابن امشاطى به داشـتـن فـضيلت‌هاى اخـلاقـى مـعـروف بود. در عين داشـتن شـأن و مـنزلت علمى از روحيه‌اى فعال و پـويا برخوردار بود. از آثــار اوســت: الاسـفار؛ تأسيس الصحه؛ القول السـديد؛ الــكــفــايـه؛ الـمـجّز؛ التلويح. ادامه...

نورالديــن جـامى

نورالدين عبدالرحمان متخلص به جـامى (817-898 ق)، شـاعر و اديب و عـارف نــامـــدار ايــرانـى اســت. از آثـــار اوست: نـقد النــصــوص؛ لــوامــع؛ شرح قصيدة تائية ابن فارض؛ شـرح بيت شعر من اميرخـسـرو الدهـلـوى؛ اشعَّة‌اللـمـعـات؛ شــرح مفتاح الــغــيب صدرالدين قونيوى؛ ديــوان الجــامى و بـــهارستان. ادامه...

ابومنصور موَفَّق هَرَوى

پزشك و داروشنــاس ايـرانى قرن‌هاى 4 و 5 ق اســـت. ابـومـنصـور مــؤلف كهن‌ترين كتاب فارسى موجود دربــارۀ داروشناسى به نام الابنيه عــن حقايق الادويه است. كهن‌تريـن نســخۀ الابنيه مـربــوط بـه 447 ق و به خط اســـدى طـوسى، سـرايـنــدۀ گـرشـاسـب‌نـامه، اسـت كه در كتابخانۀ وين نگه‌دارى مى‌شود. ادامه...