تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


21 آبان


ابـويـعقوب كروتى

، ابويعقوب كروتى عـارف قـرن 3 ق، از آل كرت، خاندانى از نجباى غور در شرق ايران، است. ابـويعقوب در دربـار سامانيان سرشناس بوده و با ايـشان نـشـست و بـرخـاست داشت. ابويعقوب درويشـى اهل سُكرى و ملـامتــى بوده و مانند ديــگــر صـوفيان از اين دست، بـه درس و بــحــث مـــدرسه علاقة چــنــدانـى نداشته است. ادامه...

احمـد خِضروية بلخى

، ابوحامد عــارف اهــل فـتوت خراسان در قرن‌هاى 2 و 3 ق اسـت. احمد از پيشـروان مـكتـب تصوف خراسان بـود و طــريـقة خضـرويه را بــه او منـسوب كرده‌اند. در تصوف اهل فتوت بود و رفتارش به روش مـلامـتيه نزديك بود. كراماتى به او نسبــت داده‌انــد كه گوياى اعتقاد مـعـاصـرانـش به اوست. منسوب بــه اوســت: طـريـقـة خضرويه. ادامه...

كاتــب اصـفـهانى

محمدبن محـمــد مــعـروف بــه کاتب اصــفــهـــانی (519-597 ق) تاریـخ‌نگار و اديب نامـدار و از بزرگ‌ترين فقها و ادباى شافعى اســت. وزیــر صــلاح‌الـدين ايـوبى بود. کـاتـب در دمـشـق مدرســه‌اى تأســيــس كرد كه به عـمـاديه معروف شد. از آثار اوست: البـرق الشــامى؛ خريدة الـقـصـر و جـريدة اهل العصر. ادامه...