تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


2 آبان


ابن ابى اَشْعَث فارسى

ابوجعفر احمد بن محمد پزشـك و محقق مشـهور قرن 4 ق اسـت. پیـشه‌اش قبل از پزشکی زرگری و صـرافـی بود. وى مــردى بــا خـرد بـسـیار و عـقيده محكم و علاقه‌مند به امور خيريه و باصلابت و باوقـار بود که عمـرى طولانى يـافت و شـاگردان بسيارى تربيت نمود. از آثار اوست: الادويـة الـمفردة؛ كـتــاب الحيوان؛ الجـدرى و الـحـصـبة و الـحميقاء. ادامه...

علی اکبر فراهانی

آقا على‌اكبر فراهانى، آقا على اكـبر فــراهــانى فـرزنـد شـاه ولـى (1236/1237-1274 ق) موسـيقـى‌دان، نـوازنده و شاعر دوران قــاجــار اســـــت. در نواخـتـن تـار از اسـتادان مسلم موسـيـقى و نوازندۀ مخصوص نـاصـرالـديـن شـاه بـود. او را بـنـيـان‌گــذار رديـف مى‌دانند. رديــف دسـتـگاه‌هاى موسيقى امــروز ایــران مـديون اوست. ادامه...

شـمس الدين جُوِينى

شمس الدين محـمـدبـن مـحمد جوينى معروف بـه صـاحـب ديـوان، نويسنده، شاعر و از وزرا و رجـال عهد مغول است. در دسـتـگـاه هـولاكـو نخست بــه مـقـام صـاحـب ديــوانـى رسـيد و بـعـدها وزير اعظم شد. شمس‌الدين در مـيان اهـل ادب جايـگاه ويژه‌اى داشت چنان كه سعدى مدايح غرايى براى او سروده است. از آثار اوست: رسـالة شـمسيه؛ ديوان شعر جوینی. ادامه...