تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


30 مهر


ابونصـر سـَرّاج

عبدالله بن على سراج طوسى ملقــب به طاووس الفقرا صوفى و فـقـيه و مـحدث قرن¬ 4 ق اسـت. در زادگاهش، طوس، مرجع اهـل عـلم بود. در ارشاد، مقتداى مردم و در عـلـوم طريـقـت و شـريـعت، كامل بود و در ريـاضـت، شــأنــى عـظيم داشــت. از نـخـسـتين مؤلفان آثار صوفيانه به زبان عربى بود. از آثار اوست: اَللُّمَع؛ اسرار مـكتوبه. ادامه...

شيـخ محمود شبسترى

محمود بن امين‌الـدين معـروف بـه شیخ محمود شبـستری عارف و شاعر قرن‌هـاى 7 و 8 ق اسـت. مثنوى گلـشن راز مـهـم‌تـرين اثـر او و دربـردارنــدة انديشه‌هاى عرفانى اوست. این کتـاب با وجود حجم انـدكـش آوازه‌اى در حـد مثنوى مـولانا دارد و در آن مـفـاهـيــم صـوفـيـانـه بـا شـور و شـوق و روانـى ويـژه‌اى بـيان شده است. ادامه...

محمدخان كرمانشاه

محمدخان كـرمـانـشــاه (1245-1326 ق) پـزشــك و اســتـاد کرمانشاهی مـدرسـۀ طـب دارالفنون و رئيس بـيمارستان دولتى در عهد ناصرى اســت. از حـكومت وقت به شـدت انـتـقاد می‌کرد. به همین سبب از تدريس او در دارالفنون و رياست او بر بـيمارستان دولتى جـلوگیری کردند. از آثار اوست: امراض اطـفـال؛ امراض مقاربتى. ادامه...