تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


29 مهر


ابن سِكـّيت

ابويوسف يعقوب بن اسـحـاق (186–244 ق) لــغـوى، نـحـوى و راوى ايـرانـى‌تـبار شيعه اسـت. ابـن سـكيّت از ائمه شعر و ادب و نحو و لـغت، از ثقات اماميه بغداد، مورد اعتمـاد علماى رجال و در شعر و علـوم قرآنى متبحر بود. مـتـوکل عـبـاسـی او را بـه‌سـبـب بی‌پروایی‌اش در حـمایـت از ائـمۀ اطهار (ع) به شهادت رساند. از آثار اوست: اصــلاح المـنطق؛ الأضداد. ادامه...

بَنومنجم

خاندانى اهل عـلم، از تبار ابوعلى يحيى بن ابى منـصـور، منـجـم و رياضی‌دان بزرگ ايرانى دربــار خلفـاى عباســى، است. شهـرت ايــن خـانـدان بـه‌ســبب تبحرشان در نجوم و رياضيـات است، اما آنان در موسيقى و شعر و ادب نـيـز چـيـره‌دست بودنـد. بــرخــی از مـهم‌ترين افراد اين خاندان‌اند: ابـوعـلــى يـحـيــى، ابـوالحسن علی، ابواحمد يحيى. ادامه...

ابن كثير

عـمـادالـدين ابـوالـفـدا اسماعيل بـن عـمر بـن كثير قرشى (701-774) مــورخ، مــفـســر و محدث شافعى است. در علوم اسلامى مطالعۀ گسترده‌ای داشت. از آثار اوست: ارشاد الفقيه الى معرفة ادلة التنبيه؛ امهات الاولاد و هـل يـجـوز بيـعهن؛ تــحفة الطالب بــمعـرفة احاديث مـخـتـصر ابـن الحاجب؛ التكميل؛ جامع المسانيد و السنن الهادى لاِقوم سنن. ادامه...