تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


28 مهر


ابوعلىِ سياهِ مَرْوَزى

ابـوعـلـى سياه مروزى از عارفِ بنام و شيخ بـزرگ خـراســان در قـرن 4 ق اسـت. دهـقـان بـود و در مــرو مى‌زيست و پير و سرآمد صوفيان آن دیـار بود. او را يگانۀ عصر و مهتر ديـن خوانده‌انـد و از او به بزرگى ياد كرده‌انـد. در عُــلُوّ همت و صدق و فراست در زمان خود همتايى نداشته اسـت. در شعبان 424 ق در مرو درگذشت. ادامه...

صدرالشريعه بخارى

جمال الدين عبيدالله بن مسعود بن تاج‌الشريعه بخـارى مـلقـب بـه صدرالشريعة اصغر فقيه حنفى، محدث اصولى، مفسر و عالم نحـوى و لغـوى در قرن 7 و 8 ق اسـت. در بـخــارا مى‌زيـســت و در حـكـمــت و طبـيـعـيـات و اصول فقه و علوم ديـنـى از علماى بزرگ آن عصر به‌شــمار می‌رفت. از آثار اوست: تعديل‌الــعــلـوم؛ تـنقيح الاصول. ادامه...

ميـرزا نبى ‌خان قزوينى

ميرزا نبى ‌خـان قزوینی ملقب به امير ديوان شـخـصـیـت بـرجـستۀ سـیاسی در دوران قاجار است. دو بـار اسـتاندار فارس، امیر دوان‌خـانــۀ عـدلـیه، و یک‌بار حـکـمــران اصــفــهـان شد. عباس‌میرزا او را به بمبئى فرستاد و او مـدت پـنج مـاه با عزت و جـاه در آن ديــار زندگى كرد و ثـروت فـراوان به دســت آورد. ادامه...