تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


25 مهر


ابوالحـسن على ربعى

على بن عيسى ربعى ملقب به كمـال‌الدين (328-420 ق) اديــب نحـوى و لغـوى اســت. از مشاهير علم نحو و از اديبان و بـزرگـان فنون ادبى بود. به مسائل نحوى در علم عربى تسلط كامل داشـت. دانـاى روزگار خود بـود، بـه طورى كه كسى نبود كه دانـشـش در نـحو، بيش از او باشد. از آثـار اوسـت: البديع در نحو؛ شـرح الايـضـاح. ادامه...

پَرى‌خــان خــانم

پری‌خان خانم دختر شاه طهماسب اول و بـانوی سياستمدار و بانفـوذ دربـار صـفوى اسـت. شاه طهماسب علاقه و توجه خاصى به پرى‌خــان خانم داشت و به علـت كاردانى‌اش وى را مـشاور خود كرد. پرى‌خـان خـانـم همواره سوداى كسب قدرت و دخالـت در امور سلطنت داشت. در عیـن حال، بانويى دانش‌دوست و ادب‌پرور بود. در رجـب 985 بـه قـتـل رسيد. ادامه...

ابـوالـعـباس مسروق

احمدبن محمدبـن مسروق عارف محدث و زاهـد بـزرگ خـراسـانــی در قرن 3 ق است. جنيد بغدادى، او را يكى از اولـيا و اوتـاد دانـسته است. از ابــوالـعبــاس مـسروق بـرخى سخنان در بـاب زهــد و تـوكـل و انـس در طـبـقــات و تـذكـره‌ها نـقـل شــده اســت. كتــابـى با عنوان جزء القناعه در حديــث نیز به او نسبت داده‌اند. ادامه...