تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


23 مهر


الـهـی اَردَبـيـلى

جلال‌الدين حسين بن شرف‌الدين اردبيلى متخلص به الــهی عــالم، عــارف، شـاعــر مـتـصـوف، مــتكــلــم، فقيه و رياضى‌دان عصر صفـوى است. الهی دانشمندى متبحر در علوم معقول و منقول بود. معاصرانش دانـــش او را ستوده‌اند و از گرايش او بــه تصوف ياد كرده‌اند. از اوست: شرح گلشن راز؛ تفسير قرآن مجيد. ادامه...

سِبْـطِ مــارديــنـى

ابوعبدالله محمدبن محمد مـعروف به سبط مارديـنـى مـنـجـم و ريـاضی‌دان قرن‌9 و اوايل 10 ق اسـت. سبط ماردينى از شاگـردان برجـسـتــة ابن مجدى و ابن هائم، منجـمـان و رياضيدانان معروف مصرى، بود كـه بـه شــرح آثار استادان خود می‌پــرداخــت. از آثــار اوست: تحفة‌لاحباب؛ جداول رسم‌المنحرفات عــلــى الحـيطــان در ميقات. ادامه...

ابوالبـقــاء مــوسوى

ابوالبقاء مـوسوى حـسـيـنى خوش‌نويس و شاعر قرن 11 ق اســت. در جوانى براى كسب علم و هنر به هــنـد سـفــر كــرد و بـعــدها خـوشـنـويـس دربـار شاه جهان، پـادشـاه هـندوستان، شد. پس از بازگشـت از هند به اصفهان رفت و در دربــار شــاه عباس صفوى مقــام و مـنــزلـتى يافت. از آثار اوست: خوش‌نویسی منهاج‌العباد. ادامه...