تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


19 مهر


احمدبن ‌محمد بُخارى

امير احـمـد بـن‌ مـحمد حسينی بخاری صـوفـى و شـيخ طريقت‌ نقشبنديه در قرن 9 ق اسـت. كـرامـاتـى كـه به بخارى نسبت داده‌اند گواه اعتقاد مـردم بـه اوست. با ادب فارسى آشـنـا بود و ظاهرآ اشـعـارى هـم به فارسى سروده است. كتابى بدون نام دربـارة اصول و آيين نقش‌بندى و مجـموعـه‌اى در تـفـسـير ابيات دشوار مثـنوى را از او دانستـه‌اند. ادامه...

ابن مبارك حَنظَلى

ابوعبدالرحمان عبدالله ‌بـن مـبارك حَنظـلى مـروزى (118-181 ق) فـقيـه و محـدث است. بر فقه و حديـث و عـربى و تواريخِ ايام مسلط بود و شجاعت و سخاوت را يك‌جا داشت. در بـرخى منابع از او بـا لـقـب شـاهـنـشـاه يـاد شـده اســت. از آثــار اوســت: الـزهـد و الـرقائق؛ كتاب الجهاد؛ الـبرّ و الصـلة؛ الـمـسـند؛ اربعين. ادامه...

سلمان موسوى جهرمى

ملقب به حـكيم‌بـاشـى طبـيب و دانشمند قـرن 11 ق است. شاه عباس اول در اوايل سـلطنت خـود، او را از جهرم به اصـفهان برد و در شمار پزشکان دربار درآورد. رفـتــه‌رفــتـه به‌‌سـبـب درايـــت و حـــذاقــت او بــر مـقـامــش افــزوده شـــد تــا ايــن‌كـه بــه لـقـب حكيم‌باشىِ مـمــالـك ايـران دســت يافت. ادامه...