تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


18 مهر


ابن نصوح

كـمال‌الـدين ابـن‌نصوح شيرازى شاعر فـارسـى‌گـوى عـهـد جلايريان در قرن 8 ق است که بيشتر عمرش را در تـبريز گذراند. شيعه‌ بود و علاقة فراوانی به حضرت على (ع) داشت. در تركـيب‌بنـدى کـه در مـــدح آن حـضــرت ســروده بـه روشـنـی اعـتـقـاد خود را به حق آن حـضـرت در جـانشينی پيامبر (ص) بـیـان کـرده اســت. از آثــار اوست: ديــوان ابـن نصــوح؛ محبـت‌نـامه. ادامه...

محمدحسين تبريزى

محمدحسين تبريزى متخلص به مـحزون خوشنويس و شاعر قرن 10 ق اســـت. مـقــامـــش در خوش‌نویسی بدان پایه بود که ميـرعـماد چنـدى در تـبريز از او تـعـلـيم خط نستعليق می‌گرفت. تذكره‌نويسانِ شعر او را ستوده‌اند و بـه او لـقب مهين استاد داده‌اند. از آثــار اوسـت: خوش‌نویسی منـتخب حديقة الحقيقه‌ی سـنايى. ادامه...

محمدكاظم نقاش‌باشى

محمدكاظم نقاش‌باشـى، نـقـاش، خوش‌نویس و شـاعـر دوران نـاصـرى است. در آبرنگ و رنگ و روغن و ميناسازى و سـياه‌قلم استاد بود و در مجلس‌آرايى و شـبيـه‌سـازى و نـقـش مـنـاظـر و دورنـمــاســـازى بــسـیـار مهارت داشـت. هـمچـنـين در تـذهـيـب و تـشـعـير بـسـيـار مـتبحر بود. از آثار اوسـت: قـلـمـدان كيانى پركارى با تـصـاويـر سـه مـجـلس بزمى بهرام. ادامه...