تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


16 مهر


ابن دايۀ مـصـری

ابـوجعفر احـمد بـن يـوسـف‌ معـروف بـه ابـن دايـۀ مـصـرى مـنجم، مـورخ، پـزشـك، كـاتب شيعى دسـتـگاه طولونيان مصر و یکی از بـزرگ‌تـریـن ريـاضـی‌دانان جـهان اسـلام در قرن 3 و 4 ق اسـت. از آثار اوست: رساله فى النسبة و الـتـنـاسـب؛ رساله فى القسى المتشابه؛ رساله‌اى دربارۀ اسـطـرلاب؛ كـتـاب الـمـكافاة. ادامه...

عـبـدالـرشـيـد ديلمى

عبدالرشيد ديـلمـى مـتـخـلـص بـه رشــيــدا خـوشـنويـس و شاعر ايرانى دوران صـفوى است. هم‌عصرانش او را به خوى نيكو ستوده‌اند و تذكره‌نويسان هندوسـتان او را بـترين خوشنويس روزگارش دانسته‌انـد و از مـهارتش در انواع خط نسخ، تعـليـق، تـرسل، ثـلث، و رقـاع بــسـيار یـاد کرده‌اند. از اوست: خوش‌نویسی مـقـالات خـواجـه عـبدالله انصاری. ادامه...

فَصيحِ خوافى

احمدبن جلال‌الدين محـمـد مـلقب به فصيح تاریخ‌نگار زبردست هراتی در قرن 8 ق است. فصيح عـهده‌دار مـقامات بلندى در دربار شاهرخ و بايسنقر ميرزا بود. نويسنده و مورخى زبـردسـت بود؛ بسيارى از وقايـع تـاريـخـى عـهـد تـيـمـورى را از نـزديك ديـده بود و بـه بـسـيارى از اسناد و مكاتبات دربـارة دسـتـرسـى داشـت. از آثار اوســت: مـجـمـل فــصــيحــى. ادامه...