تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


14 مهر


سيف الدين ابوالمعالى

ابوالمعالى سيـف‌الديـن سعيد بن مـطهـر مـعـروف بـه شـيخ عالَم (586-659 ق) مـحـدث، عارف، و شـيـخ بـزرگ طـريقت كُبَرويه اسـت. در بخارا خانقاهی بنا نهاد و در آنـجا مجالس وعظ و اندرز بر پـا می‌كرد و مشتاقان و مريدان او از اطـراف و اكـناف بر گرد او جمع مى‌شـدنـد. از آثـار اوست: ربـاعـيـات؛ رســالــه در عـشق. ادامه...

شمس‌الـدين جَـزَرى

شمس‌الدين ابـوعبدالله محمد بن ابراهیم معروف بـه جـزری (658-739 ق) فـقـيه و متـكـلم شـافعـى، مـحـدث، قارى، طـبیب و مورخ نامدارِ شام است. در پـزشـكى اطلاعات بسيار داشت و گاه به مداواى بيماران مى‌پرداخت. در حـديث نـيـز مـطالبى می‌نوشت و اشـعارى می‌سرود كه بيشتر به نثر شباهت داشت. از آثار اوست: تاريخ حـوادث الـزمـان؛ تــاريخ جَـزَرى. ادامه...

عبدالحميدملك الكلامى

عبـدالـحمـيد مـلك‌الكلامى ملقب به امـيرالكُتّاب و متخلص به شرقى (1302-1368 ق) خـوشـنـويس و شـاعــر ايـرانـى اسـت. قـريحۀ شـاعـرى را از پدرش به ارث برده بـــــود. در تـــاريـــخ و طـــب و گـياه شـناسى و پرورش گل‌ها و ريــاحـين مـطالعات عميق داشت. كتيبۀ آرامـگاه حافظ در شيراز را او به خط ثلث بى‌‌نظيرى نوشته است. ادامه...