تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


8 مهر


اَسـيـرِ اِصـفَهانى

ميرزا جلال متخلص به اسير شاعر اصفهانی عـصر صفوى در نيمۀ نخست قرن 11 ق اسـت. درون مـاية شعر او تركيبى از تـخيـل شاعـرانه و تصويرسازى اسـت. در رواج سبك هندى تـأثـيرگذار بود. خانه‌اش محفل شـاعران و سخنوران روزگارش بـود. از هـمين روست كه او را بانـى خيال¬بندى ناميده اند. از اوست: ديوان اسير اصفهانى. ادامه...

محـمد داورى شيرازى

ميرزا محـمـد مـتخلص به داورى (1238- 1282 ق) نـقاش، تـذهـيب كار، خوش‌نويس و شاعر شیرازی است. در خط نستعليق استادى نامدار بود. خـط شـكسته را به كمال رسانيد و در صنـعت نقاشى و پيكرنگارى از اسـتادان سـَلَف خود پيشى گرفت. از اوست: خوش‌نویسی نسخه‌اى از شـش دفـتـر مثنوى مولانا و نـسـخـه اى از لـوايـح جـامـى. ادامه...

مـولــوى

مـولانا جلال الدين محـمـد بلـخــى (604ـ672 ق) بزرگ‌ترین عارف همۀ اعصار و استاد مسلم شعر عرفانی فارسی است. با كلام بسيار سادۀ خود و با آوردن امـثـال و حكايات، عرفان را به انديشۀ طبقات گوناگون مردم نزديك كرد، بـه نحوى كه هر گروه به فراخور فهمش از آن چيزى درك كـند. از آثـار اوست: مثنوى معنوى؛ ديوان كـبير؛ فيه‌مافيه. ادامه...