تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


15 شهريور


ابـوتـراب اصـفهـانى

ابوتراب اصـفهـانـى مـتـخـلص به ترابا خوشنويس و شاعر ايرانى دوران صفـوى اسـت. بـرجسـته ترين شـاگـرد ميرعماد و جزو استادان كتـابـت قـلـم نـسـتعليق بود. در خوش‌نويسى چنان سرآمد دوران خــود بــود كه ميرزاى سنگلاخ بـه او لـقـب رئيس الخـطاطـيـن داده بود. از اوست: خوش‌نویسی سـبـحـة الابـرار جـامـى. ادامه...

ثَـنايـى مـشهدى

خواجه حسين متـخلـص بـه ثنـايـى قصيده سراى مشـهـدی قـرن 10 هجرى است. بـه هـند مـهـاجرت کرد و در همان‌جـا درگـذشـت. ثنايى در شعر الفاظ غـريـب و معانى دقيق فراوان به كار مـى بـرد كه شعر او را از معاصرانش متمايز مى كرد. در هند شعر او را مى شناختند و مجالس شعرش را متبرك مي‌دانستند. از اوست: ديوان ثنـایـی مشهدی؛ باغ اِرَم؛ ساقى نامه ادامه...

نورالدين محمد لاهيجى

نورالدين محـمد لاهـيـجـى مـلـقب به نورا خوش‌نويس ايرانى قرن 11 ق است. نورالـدين از شاگردان ميرعماد بود و در لاهـیجـان مىزيست. به علت خـط خـوشى كه داشت به اصفهان فـراخوانـده شـد و در دربـار شـاه عبـاس اول به كتـابت مشغول شد. نـستـعـلـيق را بسيار شبيه ميرعماد مى‌نوشت. از اوست: خوش‌نویسی جــامــع الـحـكـايـات عـوفــى. ادامه...