تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


5 شهريور


ابـن بِِيطار

ابو محمد ضياءالدين عبدالله بن احمد مالقى معروف به ابن بيطار گياه شناس و داروشناس اندلس در قرن 6 ق است. سلطان ایـوبـی دمشق، محمد بن ابیبکر، او را بـه ریـاسـت داروفـروشـان دمـشـق بـرگـزیـد. بـه‌ســبــب درايـت شگـفت انگيز در شناخت گياهان، سرآمد گياه شناسان زمان خـود بـود. از آثار اوست: الجامع لـمـفـردات الادويـة؛ ميزان¬الطب. ادامه...

زكريای رازى

ابوبكر محمد بـن زكرياى رازى (251-313 ق) پــــزشــــك و شيـمي‌دان و فـيـلسوف ايرانى و طبـيـب بـالـيـنــى و فـيزيك دان است. او را که كـاشـف الـكل و اسيد سولفوريك و دو بـيـمـارى سـرخجه و آبله بود، بـزرگ‌تـريـن پـزشـك قرون وسـطا لقب داده¬اند. از اوست: لاطلب الروحانى؛ السيرة الـفلسفية؛ الـعـلم الالة. ادامه...

نـاصرخسـرو

نـاصر بن خسرو قُـباديانـى مَروَزى (394ـ481 ق) شـاعر و مـتـفـکــر و جهان‌گرد، بـزرگ ايــرانى است. در دربار غــزنویان عنوان ادیب و دبیر فـاضـل داشـت، اما از کارش رضایت نداشت؛ استعفا کرد و به سفر هفت‌سالهای رفت که ارمغانش نگارش سفرنامۀ مشهورش بود. از آثار اوسـت: ديــوان ناصرخسرو؛ جامع‌الحکمتین؛ زادالمسافر. ادامه...