تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


2 مرداد


ابن مُقْـلـه

ابـوعلى محمد بن على بغدادي (272–328 ق) دولت‌مرد، اديب و خوش‌نويس روزگار عبـاسـيــان اســت. تـا زمان او هيچ یک از خـوش‌نويـسان به پایۀ او در نوشتـن قلم هاى گوناگون توانايى نداشتند. اختراع خط منسوب را به او يا برادرش، ابـوعـبـدالله، نـسـبت مى دهند. با ظهـور ابـن مقله خوش‌نويسى وارد مـرحـلــه تــازه اى شــد. ادامه...

حافِظ اَبْرو

شـهاب الدين عبداللّه بن لطـف اللّه بـهدادينى خوافى مـعروف به حافظ ابرو تاریخنگار بــزرگ ايران در پايان قرن 8 و اوايــل 9 ق اسـت. از مـورخـان موثــق و معروف دوران تيمورى است كه به دقت در ضبط وقايع و صحت گفتار مشهور است. از آثار اوست: مجمع التواريخ سلطانى؛ زبدة التواريخ؛ ذيل جامع التواريخ رشــيدى؛ جـغرافياى حافظ ابرو. ادامه...

عمادالكتاب

ميـرزا محمد حسين سـيـفى قزوينى خوش‌نویسی نام‌دار قرن 13 ق است. بيشتر زندگى اش را به كـتابت و تعليم خط نستعليق گذراند. نسخ و ثلث و شكستۀ نستعليق را هم نيكو مـى نوشت. در خـط از شـيـوۀ مــيرزا رضـا كـلهر پيروى مىكرد. عمادالکتاب در نقاشى آبرنگ نيز دستـى داشت و شـعـر نـيـز مى سرود. از اوست: خوش‌نویسی شاهنامۀ امير بهادرى. ادامه...