تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


27 تیر


اَنطْاكى

ابوعبدالله احمد بن عاصم عارف مشهور قرن هاىِ 2 و 3 ق اســت. در زهـد و ريـاضـت، عرفان و تـصوف نيز سرآمد بود. به سبب هوش سرشار و فراست به او لقـب جـاسوس القلوب داده بودند. با بـشـر حـافـى، سرى سـقـطـی و فـضـيل بـن عـياض مصاحبت داشت. از آثار اوست: المعاملات و الشبهات. از انطاكى اشعـارى نـيز برجاى مانده است. ادامه...

بدرالدين حسن بورينى

بدرالدين حـســن بــن مــحـمـد شـافـعى (963-1024 ق) اديب، تاريخ نگار، شاعر، مورخ و فقيه شافعى است. زبان فـارسـى را چـنان در كمال فصـاحـت و استادى مى دانست که وقتى به اين زبان سخن مى گفت، او را اعجمى مى انگاشتند. از آثار اوست: تـراجـم الاعـيـان مـن اَبناء الزمان؛ شرح ديـوان عمربن فارض؛ شـرح بر قـصيدة تائيّة صغرى. ادامه...

محمود مُذَهِّب هروى

محـمـود مذهّب هروى نقاش، تذهيبكار، خوش‌نويس، و شاعر قرن 10 ق است. هروى پيرو مكتب بخارا و هرات بود. در چهره¬پردازى و ترسيم مجالس پرازدحام و تزيين و آرايش قصرها، نقاشى معتبر بـود و در رنـگ¬آميزى و انتخاب رنگ¬ها دقت و مـهـارت فـراوان داشــت. از آثــار اوست: تصوير امــيــرعـلــيـشـير نــوايـــى. ادامه...