تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


22 خرداد


باقِلّانى

ابـوبكر محمدبن طيب بصرى معروف به باقلّانى متكلم بـزرگ اشـعَرى اواخر قرن 4 ق و از ملازمان عضدالدولۀ دیلمی و استـاد فرزند اوست. مدتى در جـامـع مـنـصـورى بـغـداد تدريس می‌كرد و مجالس بحث و مناظره داشت. بـعدها در شام سفـارت عضدالدوله را برعهده گرفت. از آثار اوست: الـتمهيد؛ الانصاف؛ البيان؛ كشف الاسرار. ادامه...

ميرحيدر حسينى

خوش‌نويس ايرانى قرن 10 ق است. از شرح احوال او هـیــچ اطـلاعـی در دسـت نیسـت. تـنـها چـنـد اثـر از او برجـای مـانــده اســــت. از آثــار اوســت: خـوش‌نـویـسـی ديـوان مـانـى محـفوظ در كتاب‌خانۀ‌ لنينگراد؛ چـهـل حـديـث جامى به خط نـستعليق؛ گستان سعدى؛ ديوان حافـظ بـه خـط نـستـعـلـيـق. ادامه...

يـحيى معـاذ رازى

ابـوزكـريا يـحيى ‌‌‌بن معاذ بلخى رازى عارف، صـوفى، زاهد، محدث، و واعظ قـرن 3 ق اسـت. يحيى واعظى شافعى بود چنان ‌‌‌كه او را يحيى واعـظ گـفته‌اند. در علم و عمل راسخ بود و سخنی موزون و نفسی گيـرا داشت. همتى بلند و طبعى رفيع داشت. از راه كتابت امرار مـعـاش مـى‌كـرد و گوشه‌گيرى را بهترين و نيكوترين دولت مى‌دانست. ادامه...