تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


9 خرداد


اَبـدالِ چِشْتى

خواجه ابواحمد ابدال چشـتى ملقب به قُدوَة‌الدين (260–355 ق) شــيـخِ بـزرگ سلسلۀ چِشتيه است. چون در طـريقت به درجة ابدالى رسيده بــود، او را «ابــدال چـشـتـى» نـاميده‌اند. نسبت سيادت او به امـام حـسن (ع) مـى‌رسـد. به سماع توجـهـي‌ خـاص داشت. هيچ تــذکره‌نویسی بـه كـتـابى از او اشـاره نـکرده اســت. ادامه...

مـحمد جَـهْشِيارى

ابوعـبدالله مـحمد بن عَبـدوس نـويسـندۀ‌ اَخـبـارى، كـاتـب و دولـت‌مـرد در مـيـانـه‌هـای دوران عباسيان و مشهورترين تاريخ‌نويس وُزَرا در جـهـان اسـلام اســت. مردى فاضل بود و در علوم و فنون نظیر امور عمرانی نیز دست داشت و در تأسيس شهر وَهْران نیز هـمكـارى كــرد. از آثـار اوسـت: كـتـاب الـوُزراء؛ مـيـزان‌الـشـعـر. ادامه...

عبدالله هروى

عبدالله هروى معـروف به طبّاخ (آشپز) خطاط و شـاعر ایرانی قرن 9 ق است. در قـلم ثلث و ريحان، از استادان طـراز اول بـود و اصول ياقوت را بـا صفاى خط خواجه عبدالله صيـرفى جـمع كرده بود. در زرفـشان و وصـال نـیز قـدرت داشـت و بيـشتر كتبيه عمارات دارالـسلطنۀ هـرات، و عمـارت آغاجه در مشهد به خط اوست. ادامه...