تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


29 اسفند


ابوالمكارم بَكـرى

ابـوالمـكارم محمـد بـن ابـى‌الحـسن صديقى بـکـری (930-994 ق) عـالـم و صــوفـى مصـرى اسـت. شرحى بر كـتاب ابوشجاع در فقه شافعى نـوشت و پـس از آن بـه تأليـف رسـائلـى در فـقـه و تـصـوف پرداخت. از آثـار اوست: اُرجوزة؛ الاقتصاد؛ معاهد الجمع؛ نصيحة الفقراء و هداية المريد الى الطريق الرشيد؛ ترجمان الاسرار. ادامه...

نجيب‌الدين سـهـروردى

ابوالنجيب عبـدالــقـاهر بـن عبـدالله سهروردى مشهور به ضـياءالدين (490-563 ق) آموزه‌هاى ضياءالدين در فقه و اصول و سـخـنرانى‌هايـش سبـب شهرت و محبوبيت او مـيان خـاص و عام شد. فقيه، صوفى، محدث، و مورخ شافعى است. مدرسه و كاروان‌سرايى ساخت كه در آنجا مجالس وعظ بر پا می‌شد. از اوسـت: آداب‌الـمريـديـن؛ شــرح اسـماءالحسنى و غريب‌المصابيح. ادامه...

فضل بن شاذان

ابومحمد فضل ابن شاذان نيشابورى متكلم، فقيه و مـحدث و شيـخ امامـيه در اواسـط قرن 3 ق است. بـه حـضـور چهار امام معـصوم (امـام رضـا تـا امــام عسـگـرى (ع)) رســید و احاديث فـراوانى از آن بزرگـواران روايـت كــرد. از آثار اوسـت: الاعـراض و الـجـواهـر؛ الـمسائل فى العالم و حـدوثـه؛ الـرد عـلى الـفلاسـفــة؛ الاسـكـافـى تـقـويـة‌الـجـسـم. ادامه...