تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


26 اسفند


احـمـد بَدَوى

احـمـد بــن على مشـهـور بـه بـدوى، سـطـوحى، و ابـوالـفتـيـان (596-675ق) صوفى برجسته و بـانـفـوذ مصر و مؤسس طريـقة بدويه است. حافظ قرآن و مالكى‌مذهب بود، اما در فقه شافعى نيز تـحـقيـق و مـطالعه كرد. بر اثــر شــوريــدگــى بـســيــار و مـجذوبـيت، از كـسب علوم ظاهر دست كـشيد و گوشه‌نشينى اختيار كرد. از اوست: حـزب؛ صلوات؛ ادعيه. ادامه...

محمدشريف دهلوى

حكيم محمد شريف خـان فـرزنـد حاذق الملك (1138-1222 ق) پـــزشـــــك، داروشـنـــاس، و نــويــسـنـــدة فـارسـی‌نويـس شبه‌قارة هند است. نـيــاى خـانـدان شـريفى لاهور اسـت. ايـن خاندان از خاندان‌هاى بـزرگ در لاهـور پاكستان است كه پزشكان مشهورى از آن برخاسته‌اند. از اوسـت: جـواهرنامه؛ مركبات در طب؛ رســالـة عـالـم شـاهــي. ادامه...

قطب‌الدين ‌حيـدر

قطب‌الدين ‌حيدر زاوه، صـوفــى مـعـروف ايــرانى و بنـيان‌گـذار فرقۀ حيدريه در قرن 6 و 7 ق است. اصـل او از تـركـمـانــان خراسان بود. پيروان قطب‌‌الدين ‌حيدر جماعتى از قلندران بودند كه آداب و رفتار عـجـيـبى داشتند، ازجمله موى صورت خـود را با آتش مى‌سوزاندند و حلـقه‌هاى آهنى، زنجـير، تــيـر، و دبوس از خود مى‌آويختند. از اوست: ديـوان قـطـب‌الـدیـن حــیـدر. ادامه...