تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


21 اسفند


ابوالـنجـم بَـكْـرى

ابوالنجم محمد تـوفيق بن عـلــى (1287-1351 ق) اديب، شاعر، صوفى، اشراف¬زاده و دولتمرد مصرى است. هوشمندانه در کنار آموختن علوم عـربی و دینی، به فراگیـری عـلوم نـویـن و زبـان‌های خـارجـی نیز همـت گـمارد. از آثـار اوست: اراجيز الـعرب؛ بيـت الـسادة الوفائية؛ بـيـت الـصـديق؛ التعـليم و الارشاد؛ سحر البلاغة؛ فـحول البلاغة؛ تراجم بعض رجال الصوفية. ادامه...

ابوعلى ثقفى

ابوعلى محمد بن عبدالوهاب ثـقـفـی عارف و واعظ شـافـعی نیـشابور در قرن 3 و 4 ق است. ترويج و گسترش تصوف در شهر نيـشـابـور مـرهـون وجود او است. ابوعلی ثقفی در بيشتر علوم شرعى، عالم و پيشرو و در هر فن و علمى در زمان خـويـش سـرآمد بـود. بيانى نيكو داشت و خُلقى عظـيم. در مـيـان صـوفـيان و فقها صاحب مقام و زبانزد بود. ادامه...

فخرالدين اَسعَد گرگانى

فخـرالـديـن اسـعـد گرگانى شاعر مشـهـور ايرانى در قرن 5 ق است. فـخـرالـديـن مردى خوش‌مشرب، مسـلـمـان و مـعـتـزلى‌مذهب بود. دوران شاعرى و شهرت فخرالدين با سلـطـنت ابـوطالـب طغـرل‌بيگ سلجوقی مصادف بود و فخرالدين در كتاب خود، نام او را به صـراحـت آورده اســت. ويـس و رامـيـن او از آثار درخشان ادببات فارسی است. ادامه...