تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


16 اسفند


ابوالْفَداء

المَلِك المؤيد عمادالدين اسمـاعيل بـن علــى مـعـروف به ابوالـفــداء (672–732 ق) مـورخ، جـغـرافـى دان و امير حَمـاه اسـت. ابوالفـداء، بـا ایـن‌کـه به کار دولتی اشتغال داشت، آثار بسيارى در زمينه هاى تاريخ، جغرافيا، صرف و نحو، حديث، فقه، ادبيات، طب و اديان نگاشت. از اوست: المختصر؛ تقويم البلدان؛ قـانـون مـسـعودى؛ اوضح المسالك الى معـرفـة البلدان. ادامه...

شرف الدين قزوينى

شرف‌الدين فضل الله حسينى قزوينى متخلص به شرف اديب، شاعر، و منشى معروف قرن 7 و 8 ق است. در قصايد خود غياث الدين محمد و شـمـس الــديـن بَغــال و اتــابــك نصرت‌الدين را مدح مى كرده است. از آثار اوست: المعجم؛ الترسّل النصرتيّه ولى بعضى از اشعار و قـصـايــد او در مــجمـوعـه هــاى اشـعـار و جُنگ ها آمده است. ادامه...

كيكاووس رازى

كيكاوس پسر كى‌خسرو شاعران زردشتى در قرن 7 ق است. از وى منظومۀ پر ارجى، موسوم به زراتشت‌نامه، در دست است. این کتاب حماسه اى دينى اسـت كه دربـردارنـدۀ شـرح زندگى زرتشت پيامبر، بنابر روايات سنتى زرتشتيان، است. اين منظومۀ نفيس، بى ترديد هم از نظر مطلب و هم از نظر زبان گـوينده، در ادب فـارسى جـایـگـاه رفـیـعـی دارد. ادامه...