تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


25 بهمن


ابـوعلى مُِسـكوِيِه

احـمد بـن محمد رازى مورخ، فيلسوف، پزشك و اديب نام‌دار ايرانى در قرن 4 و 5 ق است. در بـيشـتر زمينه‌هاى حكمت نظرى و عملى، به ويژه در تهذيب اخلاق، كوشيد تا جايى‌كه برخى او را معلم سوم خواندند. از آثــار اوسـت: الفـوز الاصـغر؛ الفوز الاكبر؛ تـرتـيـب الـسـعـادات و مــنــازل الـعـلــوم؛ تـهـذيب الاخـلاق؛ فوز السعادة. ادامه...

محمـود سياوشانى

محمود بن خواجـه اسـحاق شهابى سياوشانى هروى معروف به شـهابى و عيـن‌الزمان خوش‌نويس دوران شـاه طهماسب صـفوى است. او را از خوش‌نويسان دوران شـاه طهماسب صفوى دانسـته اند و آورده اند كه در آن عهد، هيچ¬كس نستعليق را مانند خواجه محمود ننوشته است. از آثـار اوسـت: خـوش‌نـویـسـی نـسـخـه اى از ديـوان هـلالـى. ادامه...

منصور جهانگيرشاهی

منــصــور نـادرالـعــصر نقـاش ايرانى‌تبار هـنــدى و اسـتـــاد برجستۀ مكتب نقاشى گوركانى در قـرن 10 و 11 ق اسـت. در دربار جـهانگيرى به عزت مى‌زيست و در مـكتب مغول و شيوه‌هاى گـونـاگـون هـنـدى نگـارگرى مـى‌كـرد. در مـصـورسـاخـتن نـسخـه‌هـاى سـلـطنتى مهارت داشـــت. ادامه...