تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


12 بهمن


اِبن اَبـى طَىّ

يحيى بن حميد مـعروف بـه ابی طی حلبى غسّانى شاعـر، ادیـب و مـورخ شيـعى قــرن‌هـای 6 و 7 ق اسـت. والـى ایـوبی حـلـب، مـلك ظاهر بن صلاح¬الدين، را مـدح می‌گفت و از شاعران و نزديكان دربار او بود. از آثـار اوسـت: معادن الذهب؛ الخـلفاء و ذوى الرُّتـب؛ اخـبار شـعـراء الـشيعة؛ بيان الـمـعالم؛ تـاريـخ الـعـلـماء؛ تاريخ مصر. ادامه...

شاه عباس اول صفوى

عباس صـفوى، معـروف به شاه عباس بزرگ پنـجمـين و توانمندترين شـاه صفـوى اسـت. شـاه عـبـاس فرمان‌روايى انديشمند و آگاه به اوضاع و احـوال ايران و جهان بود که از فـراست و كياست ذاتى برخوردار و داراى ذوق ادبى و هنرى بود. اشعارى نیز به او نسبت داده‌اند. در دوران حكومت او ايران آبادانى و عـظـمـت بـى¬سـابـقـه يـافــت. ادامه...

مَهسَتى گنجوى

مهستى بانوى شـاعر فارسى زبان در قرن 5 يا 6 ق است. بعد از خيام برجسته ترين رباعـى‌سـراى ايـران به شمار و پـايه گذاران مـكتب شهرآشوب در قـالب رباعى است. مهستى، در آفـرينش مـعانى لطيف با زبانى روان و شـيرين، سـرآمد رباعى‌سـرايانِ هم‌عصر خويش است. شعر او بيان عـشق و شـيـدايى و صداقت و زيبايى اسـت. از اوسـت: دیوان مـهـسـتى. ادامه...