تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


10 بهمن


ابـن عِِِبرى

ابـوالفَـرَج يوحنّا مـارغِـريغوريوس بن تاج الدين اَهْـرون مَلَـطـى (623-685 ق) سَراُسقـف بـرجسته و دانشمند بـزرگ مـسیحی است. كليساى شرق از سه قرن و نيم پيش تا آن زمـان مفريانى به پايه علمى ابـن عـبرى نـديده بـود. از آثار اوست: ايثيقون؛ ترجمه اشارات و تنـبيهات ابـن سـينـا؛ الصعود الـعقـلى؛ تـاريخ مختصرالدُّوَل. ادامه...

شـمـس قـيـس رازى

شمس قيس رازى نويسندة ايرانى قرن 7 ق اسـت. اهـل رى بـود اما، مدت طولانی‌ای را در خراسان گذراند. پـس از حمـلة مغولان، نزديك به هشت سال، در شهرهاى مختلف عـراق بـه سر برد. در كتاب او، كاربرد لغات عربى به ويژه در مباحث علمـى، چنان است كه به فهم مطلب لطمـه‌اى وارد نمى سازد. از اوست: المعجـم فى معاير اشعارالعجم ادامه...

حـسـن مــؤدب

عــارف و صوفى قـرن 5 ق است. مـريد و خـادم خـاص شيخ ابوسعيد ابوالخير بــود. داسـتـانـی دربــارۀ آغـــاز سرسـپردگى حسن مؤدب به ابوسعيد و روی‌آوردن او بـه عرفان، در چندين كتاب، آمده اسـت. ابوسعيد برای تربيت حسن مؤدب که از خـانواده‌اى مـرفه برخاسته بود، نـاتـوانـایـی‌هـای او را آشــكــار مـی‌ساخت و او را خوار می‌شمرد. ادامه...