تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


23 دی


ابـن اَبّـار

ابوعبدالله محمد بن عبدالله قُـضـاعى معروف به ابن اَبّار (595-658 ق) كـاتب، مورخ، محـدث، اديـب و فعال سياسى اندلـسى اسـت. ابـن ابار مقام علمى والايى داشت. در شـعـر نيـز طبعى سرشار و لطيف داشـت. از اوست: اِعتاب الكتّاب؛ تحفة القادم؛ دُرَرُ الـسِمط؛ التكـملة لكتاب الصلة؛ الـحلة الـسِيَراء؛ الغصونُ اليانعة؛ مـظاهـَرَة المـَسـعى الـجـمـيل. ادامه...

شاه داعى شيرازى

سيد نظام‌الدين محـمود بن حسن حسنى ملقب بـه داعـى الى‌‌الله و معـروف بـه شاه داعى واعظ و شاعر قرن 9 ق اسـت. شـاه داعــى عــارف و شـاعــرى اسـت كه به مباحث فلـسفى و كلامى مسلط بود. از آثـار اوسـت: كميليّه؛ محــاضر السَير؛ معـرفة الـنـفـس؛ رسـالة تيـنيّه؛ رسـالة شجريّه؛ خيرالزاد؛ تـرجمة رسالۀ شيخ محى الدين. ادامه...

حـسـين ميركلنگى

ميرحسين حسـينـى مشـهور به ميركلنگى خوش‌نويس قـرن 10 ق است. ميـركلنگى جـزو هفـت شاگرد طـراز اول ميـرعلى هروى بود. بـعضى ميركلنگى را با استادش بـرابـر دانـسته‌ اند؛ زيـرا آثار به يادگارمانده از او را نمى توان از خـط ميـرعلى فروتر دانست. از آثـار اوسـت: خوش‌نویسی يك نسـخه از گـلـسـتان سـعـدى. ادامه...