تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


22 دی


ابوالحسن بَغَوى

ابـوالحـسن على بن عبـدالعزيز بن مرزبان بن سابور بغوى محدث و لغوى قرن 3 ق است. بغوى، به‌علت فقر، براى روايـت حديث اجرت دريافت مـى كرد؛ از اين رو، برخـى نقـل روايت از او را خـوش نمى‌داشتند. از جـمله آثـارش مسندى است كـه بـا نـام هاى المسند، المسند الـكبير، و الـمـسند الـمـنتخب خـوانــده شــده اســت. ادامه...

على ساوجى سوزى

حسن على ساوجى متخلص به سوزى شاعـر و خوش‌نويس اواخر قــرن 10 ق اسـت. سـوزى در اصفهان اغلب در مدرسة هارون ولايـت به كتابت مشغول بود و نزد مردم با احترام مى زيست. از آثـار اوسـت: ديـوان سوزى كه آن را داراى 20 هــزار بــيــت دانسـته‌اند؛ خوش‌نویسی ديوان انــورى و كليات سلطان الشعرا ادامه...

مـكتبى شيرازى

مولانا مكتبى شـيرازى شاعر ايرانى قرن 9 ق اسـت. مكتبى در مثنوى سرايى مقلد نـظامى گنجوى است و مثنوى‌هاى او از ديگر مـقلدان نظامى، بهتر و به اصـل نـزديك‌ تر اسـت. ابتكار او در لـيلى و مجنون گنجاندن اشعار تغزلى در ميان مثنوى است كه با ايـن روش بـر تأثيرگـذارى داستان افـزوده اسـت. از اوسـت: عليۀ غرّاء؛ مثـنوى ليـلى و مـجـنون. ادامه...